loader image

Wyżeł Weimarski

To pies należący do grupy wyżłów w podsekcji psów typu gończego. Podlega próbom pracy. Ma bardzo rozwinięty instynkt łowiecki. Idealnie sprawdza się do polowań u boku myśliwego. Jest cięty względem innej zwierzyny jednak nie wykazujący nadmiernej agresji. Wyżeł uwielbia mieć dużo ruchu, kiedy ma pole do swobodnego “wybiegania” jest najszczęśliwszy. Wyżły Weimarskie są bardzo przywiązane do właściciela i nie zdarzają się im samotne ucieczki, bardzo szybko się uczą. Komendy wydawane przez zdecydowanego i dominującego właściciela nie są dla psa żadnym problemem. Wyżły są bardzo rodzinne uwielbiają się bawić, przytulać, być głaskane.

DSC_2989

HELLA z lasów preczowskich

Urodzona : 16-02-2018

Osiągnięcia : w trakcie

PRZEŚWIETLENIE NA DYSPLAZJĘ HD A 

Rodzice: ZAYON Atria Cordis MCH-LU-HR-PL. MŁZW-PL15. CH-PL-DE-ROM-H-CRO-LUX-SK-LT W.W 15, C.I.E C.I.B PPI

DEEP SEA Just Weimaraner  MŁCH, MŁZWKL, PP-II

DSC_2965

BEZA z lasów preczowskich

Urodzona : 25-05-2017

Osiągnięcia :    rozpoczęty  Champion Polski 

PRZEŚWIETLENIE NA DYSPLAZJĘ HD A

Rodzice: Caramel Love de Donawitz  CIB CIE Multi GCH CH JCH Mezinárodní výstavní Šampion C.I.E. & Mezinárodní Šampion krásy C.I.B.Šampion Česka, Slovenska, Polska, Rumunska, Slovinska, Srbska a MaďarskaJunior Šampion Česka, Slovenska a Maďarska

 Čekatel Šampiona Německa, ČMKU, Grand Šampiona Česka, Slovenska a Rumunska

Hungarian Derby Winner 2011, Grand Prix Slovakia Winner 2012Victory Junior Winner 2012 & Best of King Junior 2012Vítěz Dětřichova 2012, German winner 2013

BISS na klubové výstavě výmarských ohařů BIS na krajské výstavě psů BIS pracovních psů  , Multi BIG & Multi BOB

FRYTA z Lasów Preczowskich J CH.Pl -Młodzieżowy Champion Polski , Młodzieżowy Zwycięzca Klubu 2015r. , ChPl – rozpoczęty

DSC_1160

AMBER z lasów preczowskich

Urodzona : 09-08-2019

Osiągnięcia : w trakcie

Prześwietlenie na Dysplazję  wynik  “HD A”
Certyfikat Badania Kardiologicznego – serce zdrowe
Certyfikat Badania Okulistycznego – oczy zdrowe

  Ojciec:  ENJOY THE WIND Just Weimaraner (FCI)                                                InterCh C.I.B., SKJCh, PLJCh, PLCh, Int. FT I, Int. KWW I (type HZP I), Junior Hunting Test I, rBIS, BIS working dogs, FCI WCC
HD: A/A
ED: 0/0
eyes clear – PRA, CAT, LL – negative (certificates 2015 + 2019)
heart clear (certificates 2016 + 2018 + 2020)
DM N/N
SD N/N
HUU: N/N
HYM: N/N
MH: N/N
LHC: No (L/L-short)
DNA Identification Certificate
correct bite, full dentition

** Junior Hunting Test (Natural Ability Test): 1st prize, 100/100 points
** INTERNATIONAL FIELD TRIAL Ist prize, 8/10 points
** INTERNATIONAL AUTUMN MULTILATERAL EXAM (HZP-type) Ist prize, 261/276 points

rBEST IN SHOW
BEST IN SHOW Working Dogs
INTERCHAMPION C.I.B.
opened: Interchampion C.I.E., SK Ch

matka : Beza z Lasów preczowskich (FCI)

6

Fryta z lasów preczowskich

Urodzona : 09-03-2014 -04-2021* 🙁

Osiągnięcia : J CH.Pl -Młodzieżowy Champion Polski , Młodzieżowy Zwycięzca Klubu 2015r. , ChPl – rozpoczęty

PRÓBY PRACY 

Dyplom    II  stopnia punkty 74

Rodzice : Weimaranus QUIZMASTER Zwycięzca ŚWIATA  &  DINA Ameba

DSC2960

Rita Star of elune

Urodzona : 27-04-2013   -2019*:(

Osiągnięcia : Mł Ch Pl . Rozpoczęty ChPl

Prześwietlenie na Dysplazję HD A , ED O/O
Próby Pracy : Dyplom III

Wzorzec rasy

żródło: https://www.zkwp.pl/wyżeł_weimarski_weimaraner.pdf

TŁUMACZENIE z języka niemieckiego: Justyna Majewska-Czerny
KRAJ POCHODZENIA: Niemcy
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO STANDARDU: 19.03.2015
PRZEZNACZENIE: Zgodnie ze swoim łowieckim przeznaczeniem, jako wszechstronny pies myśliwski wyżeł weimarski musi posiadać wszystkie wymagane cechy do wydajnej pracy w polu, w lesie i wodzie, przed i po strzale.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 7 Wyżły.Sekcja 1.1 Wyżły kontynentalne, typ «Braque».Pies podlegający próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Istnieje wiele teorii na temat pochodzenia wyżła weimarskiego. Pewne jest jedynie to, że wyżeł weimarski, który posiadał bardzo dużo domieszki krwi psa tropiącego typu „Leithund”,występował już w pierwszym trzydziestoleciu XIX wieku na dworze w Weimarze.W środkowych Niemczech, przede wszystkim w okolicach Weimaru i w Turyngii w połowie XIXwieku, a więc przed rozpoczęciem hodowli w czystości rasy, hodowla znajdowała się prawie wyłącznie w rękach zawodowych myśliwych oraz leśniczych i najczęściej ukierunkowana była jedynie na użytkowość. Kiedy minęły czasy psów w typie „Leithund”, skrzyżowali oni swoje psy również z psami typu ‘Hühnerhund’ (psami na ptactwo-przypis tłumacza) i hodowali dalej w oparciu o tę krzyżówkę. Od około 1890 roku rozpoczęto planową hodowlę i założono księgi hodowlane. Obok wyżłów weimarskich krótkowłosych na przełomie XIX i XX wieku zaczęły pojawiać się, początkowo jedynie pojedyncze, osobniki odmiany długowłosej. Od momentu złożenia ksiąg hodowlanych wyżła weimarskiego hodowano w czystości rasy i pozostał on zasadniczo wolny od domieszek krwi innych ras, przede wszystkim pointera. Tym samym wyżeł weimarski jest uważany za najstarszą niemiecką rasę wyżłów, która hodowana jest w czystości rasy od 1900roku.
WYGLĄD OGÓLNY: Średniej do dużej wielkości, mocnej muskulatury pies myśliwski o suchej i harmonijnej budowie typowej dla psa pracującego. Cechy płci powinny być wyraźnie zaznaczone.
WAŻNE PROPORCJE: Długość tułowia do wysokości w kłębie około 12 : 11. Proporcje głowy: Od czubka nosa do stopu nieco dłuższa niż od stopu do guza potylicznego. Kończyny przednie: Odległość od łokcia do środka śródręcza mniej więcej równa odległości od łokcia do kłębu.
ZACHOWANIE / CHARAKTER (USPOSOBIENIE): Wszechstronny pies myśliwski, łatwy w prowadzeniu, zrównoważony, z dużą pasją, o systematycznym i wytrwałym sposobie szukania, jednak nie nadmiernie żywiołowy; wyjątkowo dobry nos; cięty w stosunku do zwierzyny i drapieżników; czujny, jednak nie agresywny; o pewnej stójce i niezawodnej pracy w wodzie; godna uwagi jest jego skłonnośćdo pracy po strzale.
GŁOWA:
MÓZGOCZASZKA
Czaszka: Proporcjonalna do wielkości psa i trzewioczaszki; szersza u samców niż u suk, jednak u obu płci zachowane właściwe proporcje pomiędzy szerokością mózgoczaszki i długością całej głowy; występuje bruzda czołowa; guz potyliczny słabo lub umiarkowanie rozwinięty; za oczami kości jarzmowe dobrze rozwinięte.Stop: Wyjątkowo słabo zaznaczony.
TRZEWIOCZASZKA
Nos: Duży, wystający ponad żuchwę; koloru ciemnocielistego przechodzącego stopniowo w szary. Kufa: Długa i, szczególnie u samców, silna, z profilu sprawiająca wrażenie prawie kanciastej. Żuchwa i szczęka tak samo mocne. Grzbiet nosa prosty, często lekko wypukły, nigdy wklęsły. Fafle: Umiarkowanie obfite, podobnie jak podniebienie koloru ciemnocielistego, nieznacznie zaznaczone kąciki warg. Szczęki / uzębienie: Szczęki mocne; uzębienie kompletne, regularne i mocne; siekacze stykające się (zgryz nożycowy). Policzki: Muskularne i wyraźnie zaznaczone. Oczy: Koloru od jasno do ciemnobursztynowego, w wieku szczenięcym błękitne; o inteligentnym wyrazie; okrągłe, osadzone lekko skośnie; powieki dobrze przylegające.Uszy: Szerokie i stosunkowo długie, sięgające mniej więcej kącika warg; wysoko i wąsko osadzone, zaokrąglone na końcach; gdy pies jest czujny i nasłuchuje zwrócone lekko do przodu; pofałdowane.
SZYJA: Dobrze noszona, górna linia widziana z profilu wygięta łukowato w górę; muskularna, prawie okrągła, sucha, nie za krótka; mocniejsza bliżej łopatek i harmonijnie przechodząca w linię grzbietu i klatkę piersiową.
TUŁÓW: Linia górna: Przechodząca harmonijnie od łukowato wygiętej linii szyi, poprzez dobrze zaznaczony kłąb w stosunkowo długi grzbiet. Kłąb: Wyraźnie zaznaczony. Grzbiet: Muskularny, nie opadający; z tyłu nie przebudowany; nieco dłuższy grzbiet nie jest wadą, lecz cechą charakterystyczną rasy. Lędźwie: szerokie, muskularne, proste do lekko wysklepionych, przejście z grzbietu w lędźwie dobrze zamknięte. Zad: Miednica długa i umiarkowanie skośnie ustawiona.Klatka piersiowa: Silna, lecz nie nadmiernie szeroka; wystarczająco głęboka,sięgająca prawie łokci i dostatecznie długa; dobrze wysklepiona, nie beczkowata, o długich żebrach; przedpiersie dobrze rozwinięte. Linia dolna i brzuch: Lekko wznosząca się ku tyłowi, brzuch nie podkasany.
OGON: Osadzony nieco niżej pod linią grzbietu niż u innych porównywalnych ras; ogon mocny i dobrze owłosiony, opuszczony, gdy pies jest wstanie spoczynku, w czasie podniecenia i podczas pracy noszony poziomo lub wyżej.W krajach, w których ustawodawca na to zezwala, ogon u wyżła weimarskiego krótkowłosego używanego w celach łowieckich może być skopiowany.
KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Wygląd ogólny: Kończyny «wysokie», suche, proste i równoległe, ale nie szeroko rozstawione.Łopatki: Długie i ukośne, dobrze przylegające, mocno umięśnione; dobre kątowanie stawu barkowego.Ramiona: Ukośnie ustawione, dostatecznie długie i mocne. Łokcie: Swobodnie i prosto położone; nie skręcone ani do wewnątrz ani na zewnątrz. Przedramiona: Długie, prosto ustawione.Staw nadgarstkowy: Mocny, sprężysty. Śródręcze: Suche, ustawione lekko ukośnie. Łapy przednie: Mocne, ustawione prosto w stosunku do osi ciała; palce zwarte, wysklepione; dłuższe palce środkowe nie są wadą, lecz cechą charakterystyczną rasy; pazury koloru od jasno do ciemnoszarego; poduszki dobrze pigmentowane, grube.
KOŃCZYNY TYLNE: Wygląd ogólny: kończyny «wysokie», suche i dobrze umięśnione. Ustawione równolegle, nie skręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz. Uda: Dostatecznie długie, silne, muskularne. Staw kolanowy: Mocny i sprężysty. Podudzia: Długie, z dobrze zaznaczonym ścięgnem. Staw skokowy: Mocny i sprężysty. Śródstopie: Suche, ustawione niemal pionowo do ziemi.Łapy tylne: Silne, zwarte, bez wilczych pazurów; reszta jak w kończynach przednich.
RUCH: Ruch we wszystkich rodzajach wydajny i płynny; kończyny przednie i tylne stawiane równolegle; w galopie krok długi i płaski; w kłusie grzbiet pozostaje prosty; inochód niepożądany.
SKÓRA: Mocna; dobrze, lecz nie ściśle przylegająca.
OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść: U krótkowłosych: Krótka (ale dłuższa i bardziej gęsta niż u większości porównywalnych ras), mocna, bardzo gęsta, gładko pokrywająca ciało, bez lub z nieznaczną ilością podszerstka.
U długowłosych: Miękka, długa, z podszerstkiem lub bez; gładka lub lekko falująca; u nasady uszu sierść długa falująca; na końcach uszu dopuszczalna sierść aksamitna; długość sierści po bokach 3 –5 cm, natomiast pod szyją, na przedpiersiu i na brzuchu zwykle nieco dłuższa; dobre pióra i portki, skracające się ku dołowi; ogon z wyraźnym piórem; przestrzeń między palcami owłosiona; owłosienie na głowie nieco krótsze. Sierść typu Stockhaarze średniej długości, gęstym i dobrze przylegającym podszerstkiem, z umiarkowanie wykształconymi piórami i portkami pojawia się czasami u osobników o mieszanym genotypie.
Umaszczenie: Srebrno-, sarnio-lub mysioszare jak i odcienie pośrednie; głowa i uszy zwykle nieco jaśniejsze; białe znaczenia niewielkich rozmiarów dopuszczalne jedynie na klatce piersiowej i palcach; czasami ciemniejsza, mniej lub bardziej wyraźna pręga wzdłuż grzbietu, ciągnąca się od kłębu do nasady ogona.
WZROST I WAGA:
Wysokość w kłębie:
Psy: 59 -70 cm
Suki: 57 -65 cm
Waga:
Psy: około 30 -40 kg
Suki: około 25 -35 kg.
WADY:
Każde odstępstwo od powyższego wzorca należy traktować jako wadę powodującą odpowiednie obniżenie oceny w zależności od stopnia jej nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa.
POWAŻNE WADY:
– rozległa wełnista sierść u odmiany krótkowłosej
– mocno kręcona sierść lub skąpe owłosienie u odmiany długowłosej
– białe znaczenia poza klatką piersiową i palcami
– uszy: zdecydowanie za długie lub za krótkie, nie skręcone
– grzbiet: mocno łękowaty lub karpiowaty, mocno przebudowany
– bardzo obwisłe podgardle
– kończyny mocno beczkowate lub krowie
– znaczne anomalie w budowie kończyn np.: słabe kątowanie, mocno odstające łokcie, luźne palce.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
– wyraźne odstępstwa od typu, nietypowe cechy płciowe
– znaczne odchylenia od proporcji
– wzrost powyżej 2 cm poza wzorcem
– absolutnie nietypowa budowa, przede wszystkim ociężała lub wątła
– absolutnie nieproporcjonalna budowa
– ekstremalne zaburzenia chodu
– źle uformowana, zniekształcona skóra
– częściowy lub zupełny brak sierści
– brak owłosienia na uszach („Lederohren”)i brzuchu
– odchylenia od odcieni szarości, jak żółtawe lub brązowawe; brązowe podpalanie
– kolor inny niż szary. Odcienie niebieskiego.
– mózgoczaszka: absolutnie nietypowa
– trzewioczaszka: znaczne odchylenia, np. zbyt obfite fafle, krótka lub spiczasta kufa; absolutnie nietypowa, jak np. wklęsły grzbiet nosa
– oczy: entropium; ektropium; lekkie lub jednostronne wady powiek
– szczęki i zęby: brak więcej niż dwóch P1 lub M3
– klatka piersiowa, brzuch: nieprawidłowo zbudowana; klatka piersiowa beczkowata; niewystarczająca głębokość lub długość klatki piersiowej; mocno podkasany brzuch
– kończyny nieprawidłowo zbudowane
– pozostałe deformacje
– nadmierna agresja wobec psów lub ludzi; nadmierna lękliwość
– wyraźne oznaki zaburzeń zachowania.
UWAGI:
– Samce muszą mieć dwa prawidłowo rozwinięte jądra, umieszczone całkowicie w worku mosznowym.
-Do hodowli powinny być używane wyłącznie psy funkcjonalnie i klinicznie zdrowe, o cechach typowych dla rasy